De revolutie van 31 jaar terug

Vandaag is het een vrije dag omdat 31 jaar geleden dictator Somoza werd verjaagd en de guerrillatroepen van het Sandinistisch Front voor de Bevrijding (FSLN) de hoofdstad Managua binnentrokken. De dag daarna was het Plein van de Republiek stampvol met juichende mensen. Later werd het plein omgedoopt tot Plein van de Revolutie en enige tijd geleden veranderde dat op bevel van het presidentieel echtpaar in Plein van de Overwinningen. Bij dat laatste moeten we denken aan 31 jaar van voortdurende overwinningen door de FSLN. Waar die vandaan komen, los van de tachtiger jaren toen die partij voor het eerst aan de macht was, is iets dat tot nu toe niemand mij heeft kunnen uitleggen.
Het is een nationale feestdag die echter alleen gevierd wordt door de FSLN en haar aanhangers. Anderen die de partij vaarwel hebben gezegd, onder hen vele ex-guerrillastrijders, vieren de dag in eigen kleine kring. De meerderheid van de bevolking doet er feitelijk niet aan mee.

Je zou kunnen zeggen dat het jammer is dat Ortega zich deze dag zo heeft toegeëigend, want de 19e juli 1979 is te vergelijken met de 5e mei in Nederland. Het is echter niet anders. Het land is meer verdeeld dan ooit en de jonge Ortega van toen is een andere ‘kameraad’ dan de president van nu. Hij lapt volgens een aantal van zijn vroegere mede-revolutionairen de grondwet regelmatig aan zijn laars om maar herkozen te kunnen worden tot in de eeuwigheid .
Niettemin, het Plein van het Geloof zal erg vol zijn vandaag en er zal veel alcohol vloeien. Morgen is het weer een vrije dag vanwege de 19e juli, maar dan alleen voor het overheidspersoneel.
Er valt nog iets bijzonders te vermelden over vandaag. Niemand minder dan de presidenten van Abchazië en Zuid-Ossetië zijn uitgenodigd voor het feest. Die twee van Georgië afgescheiden landjes zijn tot nu toe alleen erkend door Rusland, Venezuela, de ‘revolutionaire kameraad’ Ortega en het piepkleine eilandje Nauru. Die erkenning leverde een heleboel nieuwe bussen op van ‘kameraad’ Rusland.